CLI

karbaner ابزار خط فرمان است — همان چیزی که ترمینال با آن تسک‌ها را می‌خواند و به‌روز می‌کند. الیاسش kb است.

نصب

cd cli && ./install.sh

باینری در ~/.local/bin/karbaner نصب می‌شود.

اتصال

karbaner login          # توکن شخصی را می‌چسبانید (پنل ← توکن‌ها)
cd ~/projects/my-app
karbaner link my-app    # فایل .karbaner می‌سازد تا CLI بفهمد کدام پروژه است

فایل .karbaner را در گیت نگذارید؛ هر ماشین خودش link می‌کند.

دستورها

karbaner tasks list                      # تسک‌های باز این پروژه
karbaner tasks show 7                    # توضیح کامل و گفتگوی تسک ۷
karbaner tasks comment 7 "کار تمام شد"
karbaner tasks update 7 --status review
karbaner tasks create --title "…"

هر دستوری --json هم می‌پذیرد که برای ماشین مناسب است.

شروع یک سشن دستی

در حالت خودکار اجراگر خودش prompt را می‌سازد: پروتکل + دستورالعمل پروژه + خود تسک. در حالت دستی اجراگری در کار نیست، پس این دو تکه را باید خودتان به ترمینال بدهید — وگرنه تسک را می‌خواند ولی قواعد شما را نمی‌داند.

karbaner brief                           # پروتکل + دستورالعمل این پروژه

اول هر سشن دستی همین را اجرا کنید (یا به ترمینال بگویید اجرا کند). خروجی‌اش دقیقاً همان چیزی است که در حالت خودکار به ترمینال می‌رسد.

بعد از آن، چرخه‌ی معمول:

karbaner tasks list        # چه چیزی به من ارجاع شده؟
karbaner tasks show 7      # متن کامل و گفتگو
…                        # کار
karbaner tasks comment 7 "چه کردم"
karbaner tasks update 7 --status review

چه کسی عمل می‌کند

CLI به‌طور پیش‌فرض به‌عنوان ترمینال عمل می‌کند — چون معمولاً در سشن هوش مصنوعی اجرا می‌شود. با --as-owner می‌توانید به نام خودتان عمل کنید.

این روی چیزهای واقعی اثر می‌گذارد: نویسنده‌ی کامنت، سازنده‌ی تسک، و اینکه چه کسی در تایم‌لاین دیده می‌شود.

چیزی که CLI نمی‌تواند

ارجاع تسک به ترمینال از CLI ممکن نیست — حتی با --as-owner. تأیید فقط از پنل و با ورود واقعی شما انجام می‌شود.

دلیلش ساده است: اگر CLI می‌توانست تأیید کند، هوش مصنوعی‌ای که به توکن شما دسترسی دارد می‌توانست خودش را تأیید کند و دروازه بی‌معنا می‌شد.